Jezioro Rospuda Augustowska

Jezioro Rospuda to wydłużone i rynnowe jezioro o genezie polodowcowej. Maksymalna głębokość tego akwenu wynosi 10 metrów. Zbiornik ten jest wydłużony i posiada rozwiniętą linię brzegową. Dno jest dosyć słabo zróżnicowane. Brzegi są praktycznie porośnięte lasami Puszczy Augustowskiej, a jezioro znajduje się na obszarze chronionego krajobrazu "Puszcza i Jeziora Augustowskie". Z północy do jeziora uchodzi rzeka Rospuda, zaś na południu łączy się z Jeziorem Necko. Akwen ten jest objęty "strefą ciszy", czyli zakazem pływania łodzi o napędzie spalinowym w okresie od 15 czerwca do 15 września, z wyłączeniem przewozów pasażerskich. Na jeziorze znajdują się dwie wyspy, Jedna z nich, to wyspa porośnięta trzcinami, natomiast druga - Wyspa Wianek zajmuje powierzchnię dwóch hektarów i jest porośnięta roślinnością leśną. Mieszkańcami wód jeziora, jak również jego obrzeży są następujące gatunki: lis, dzik, łoś, sarna, jeleń, krzyżówka, łabędź niemy, bogatka, czubatka, kowalik, sójka, myszołów, brodziec piskliwy, kormoran, czapla siwa, śmieszka, trzepla zielona, oczobarwnica większa, pironóg nawodnik, jaź, kleń, szczupak, węgorz, okoń, sum, płoć oraz leszcz. Brzegi zbiornika są strome, roślinność nawodna ogranicza się do trzciny pospolitej, grążela żółtego i grzybienia białego.  



Jezioro Rospuda Augustowska

Wyspa trzcin na jeziorze

Wyspa Wianek

Posąg Gołej Zośki przy półwyspie o tej samej nazwie

Trzepla zielona Ophiogomphus cecilia

Ważka długości od 5 do 6 centymetrów. Długość skrzydeł może osiągać od 7 do około 8 centymetrów. Dorosłe osobniki występują od czerwca do września. Ich środowiskiem życia są rzeki o piaszczystym dnie i przejrzyste strumienie. Jest to gatunek występujący na niżu Polski. W górach sięga do 1000 metrów nad poziomem morza. Ważki te łączą się w pary na leśnych i piaszczystych drogach oraz nasłonecznionych polanach. Larwy żyją na piaszczystym i nie zarośniętym dnie strumieni, zaś w rzekach występują w miejscach o szybkim prądzie. Rozwój larwalny trwa 3 - 4 lata. Pokarmem tej ważki są głównie drobne bezkręgowce. Trzepla zielona Ophiogomphus cecilia jest gatunkiem pospolitym na wschodzie Europy. Poza tym obszarem jest ona gatunkiem rzadkim, związanym z wodami płynącymi. W Polsce jest gatunkiem chronionym.

Kormoran Phalacrocorax carbo

Phalacrocorax pochodzi z języka greckiego. Phalakros oznacza łysogłowego, corax wronę/kruka. Carbo pochodzi z języka łacińskiego i oznacza węgiel. Są to ptaki długo żyjące i szybko uzyskujące dojrzałość płciową już w wieku 3 lat. Skorzystał wyraźnie na działalności ludzkiej i biologicznemu zanieczyszczeniu wód. Ryby w czystej wodzie są mniej liczne w gatunki niż zbiorniki o większej trofi. Kormorany wykorzystują nadwyżkę ryb w żyznych wodach, karmiąc swoje potomstwo i zwiększają tym samym swoją populację. Zatem odradza się populacja krajowych kormoranów po spadku w latach siedemdziesiątych. Ostatnio ptaki te postrzegane są przez wędkarzy jak i właścicieli stawów rybnych jako intruzi ze względu na wyjadanie ryb. Innym problemem dla środowiska są ich ostre i palące odchody, które powodują obumieranie drzew.

Długość ciała: 80 - 100 centymetrów

Masa ciała: 1800 - 2800 gram

Rozpiętość skrzydeł: 130 - 160 centymetrów

Wygląd: Duży smukły, ciemno ubarwiony ptak pływający. Dorosłe osobniki na początku sezonu lęgowego posiadają na biało ubarwione takie części ciała jak kark, tył głowy i boki szyi. Z tyłu głowy formuje się czub z piór. Później białe zostają fragmenty stawów biodrowych oraz policzki. Młode osobniki mają praktycznie biały cały brzuch.

Środowisko: Wody słodkie, słone, słonawe i wybrzeża morskie.

Lęgi: Gnieżdżą się na skalistych wyspach, drzewach. Robią to najchętniej w koloniach lęgowych i przy dobrych warunkach kolonia rozrasta się w setki i tysiące par. W kwietniu przystępują do lęgów i składają zazwyczaj od 3 do 4 jaj, chociaż może to być również od 2 do 6 jaj. Wysiadują je 27 - 31 dni, zaś młode opuszczają gniazdo po 50 dniach. Drugie tyle rodzice poświęcają na ich dokarmianie. Gniazdo zbudowane jest z gałęzi, trzcin oraz roślin wyłowionych z wody. Młode pokryte są gęstym i ciemnoszarym puchem. Po usamodzielnieniu się przybierają matową, ciemnobrązową barwę. Średni sukces lęgowy wynosi 1,2 - 1,6 młodego na parę rocznie.

Pożywienie: Odżywiają się praktycznie rybami. Ich zapotrzebowanie wynosi 750 gram ryb dziennie. Są jednymi z ptaków nurkujących, którym pióra przemakają aż do skóry. Jedynie głód zmusza je do nurkowania i pływania w wodzie. Po wyjściu z wody rozpościerają skrzydła i suszą je na powietrzu.

Występowanie: W 6 podgatunkach zasiedlają obszar wszystkich kontynentów z wyjątkiem Ameryki Południowej i Antarktydy. W Polsce obserwować można ich ekspansję w głąb kraju. Próbują nawet zimować w naszym kraju na zbiornikach zaporowych i nie zamarzających odcinkach rzek. W Polsce głównie na Wybrzeżu i Mazurach.

Występowanie na Podlasiu: Północne krańce województwa, zbiornik Siemianówka, Jezioro Zygmunta Augusta, Stawy Dojlidzkie.

Jezioro Czarne Wigierskie

Jezioro Czarne znajduje się w Wigierskim Parku Narodowym, na północny - wschód od Jeziora Wigry. Jest to żyzne jezioro eutroficzne o głębokości powyżej 10 metrów. Północne krańce tego jeziora porastają zespoły szuwarowe zaś południowe las leszczynowo - świerkowy. Główną rośliną tworzącą szuwar wysoki jest trzcina pospolita Phragmites australis. Pałkę wąskolistną Typha angustifolia można spotkać w miejscach bardziej zamulonego dna. Występują tu rośliny wodne takie jak grążel żółty Nuphar lutea, grzybień biały Nymphaea alba, moczarka kanadyjska Elodea canadensis, rdestnice Potamogeton, rogatek sztywny Ceratophyllum demersum. W Jeziorze Czarnym żyje kilka gatunków ryb. Są to między innymi szczupak Esox lucius, ciernik Gasterosteus aculeatus, płoć Rutilus rutilus, ukleja Alburnus alburnus, słonecznica Leucaspius delineatus, karp Cyprinus carpio, różanka Rhodeus sericeus, węgorz Anguilla anguilla, okoń Perca fluviatilis, leszcz Abramis brama. Ślimaki są reprezentowane przez zatoczka Planorbarius, błotniarkę Lymnaea, żyworódki Viviparus, małże racicznice Dreissena polymorpha oraz bagnice Lymnaea. Wodne bezkręgowce występują w postaci pająka topika Argyroneta aquatica, krętaki Gyrynidae i nartniki Gerridae.


Jezioro Czarne