Kwiczoł Turdus pilaris

Łacińska nazwa turdus oznacza drozda, zaś pilaris oznacza coś drobnego. Kwiczoł należy do rodziny drozdowatych, która liczy ponad 300 gatunków. Są to ptaki kolonijne, kilka par może się gnieździć na jednym drzewie. Ostatnimi czasy przestaje być płochliwy i występuje w sąsiedztwie człowieka.

Długość ciała: 25 - 28 centymetrów

Masa ciała: 80 - 140 gram

Rozpiętość skrzydeł: 39 - 43 centymetry

Wygląd: Szaropopielata głowa, brzuch i podgardle kreskowane z pomarańczowym zabarwieniem oraz brązowe skrzydła. Samce posiadają intensywniejszą barwę niż samice.

Lęg: Kwiczoł prowadzi swoje lęgi w koloniach od kwietnia do czerwca dwukrotnie. Gniazdo ulepione jest z gliny i wysłane pędami traw. Jest ono głębokie, położone w różnych miejscach, ukryte bądź usytuowanie na widoku. Samica składa od 5 do 6 jaj. Wysiadywanie trwa około dwóch tygodni i po takim samym czasie pisklęta już opuszczają gniazdo, a po kolejnych dwóch tygodniach są już prawie niezależne.

Pożywienie: Ślimaki, owady, robaki, zaś zimą głównie owoce drzew i krzewów.

Występowanie: Europa i Azja.

Występowanie na Podlasiu: Parki, ogrody, skraje lasów, doliny rzek.



Kwiczoł Turdus pilaris

Wrona siwa Corvus cornix

Łacińskie słowo cornix oraz greckie corone oznacza wronę. Kiedyś uznawana była za podgatunek czarnowrona. Wrony powodują spore straty w lęgach ptaków wodnych takich jak kaczki czy łyska. Jednak ostatnio ich populacja się zmniejsza na korzyść ich naturalnych wrogów: jastrzębia i kruka. Stają się agresywne kiedy ich młode zaczynają latać.

Długość ciała: 45 - 50 centymetrów

Masa ciała: 500 - 600 gram

Rozpiętość skrzydeł: 90 - 100 centymetrów

Wygląd: Czarna głowa, pierś oraz skrzydła, reszta ciała szara. Samiec praktycznie identyczny jak samica, lecz nieco bardziej masywniejszy i z dużo większą czarną plamą na piersi. Ptaki o wieku kilku miesięcy są matowe i posiadają puchowe upierzenie. Z końcem lata stają się podobne do dorosłych wron, jednak posiadają różowe wnętrze dzioba. Po opuszczeniu gniazda młode mają niebieskie tęczówki oka, które jednak bardzo szybko ciemnieją.

Lęg: Wrony siwe do lęgu przystępują na początku kwietnia lub pod koniec miesiąca. Gniazdo solidne, choć niewielkich rozmiarów, budowane jest w szczytowej części koron drzew blisko pnia. Samica składa od dwóch do dziewięciu jaj. Wysiadywanie trwa od momentu złożenia pierwszego jaja przez około 20 dni. Po wykluciu młode pozostają w gnieździe przez miesiąc.

Pożywienie: Małe kręgowce i bezkręgowce, jaja, padlina, owoce, nasiona, odpadki, miękkie części roślin.

Występowanie: Europa Wschodnia i Północna.

Występowanie na Podlasiu: W mniejszych miastach i dolinach rzek.



Wrona siwa Corvus cornix