Karolinka Aix sponsa

Długość ciała: 45 - 48 centymetrów

Masa ciała: 540 - 680 gram

Rozpiętość skrzydeł: 66 - 72 centymetrów

Wygląd: Samiec w szacie godowej pięknie ubarwiony. Na głowie posiada złotozielony pióropusz. Głowa ciemnozielona, policzki oraz górna część szyi liliowa. Dolna część szyi i pierś są biało ubarwione, zaś przednia część piersi kasztanowe z białymi cętkami. Boki ciała upierzone na kolor szarożółty z delikatnymi czarnymi prążkami. Lusterka połyskują kolorem niebieskim, natomiast pióra barkowe, grzbietowe i lotek skrzydłowych czarnozielone, opalizujące kolorem zielonym i niebieskim. Pióra na ogonie barwią się na czarnozielono, dłuższe na pomarańczowo. Sterówki znajdujące się na ogonie czarnozielone, dolne pióra brązowe. Posiada czerwony dziób z czarnym zakończeniem. Nogi są koloru ceglastego, a oczy barwy pomarańczowej. Samica upierzona na szarobrązowo. Również posiada czub na głowie, to jednak jest on mniejszy niż u samca. Głowa samicy szarozielona, oczy otoczone białą obwódką. Grzbiet pokryty brązowymi i szarozielonymi piórami z liliowym połyskiem.  Szyja brązowoszara, podgardle i brzuch białe, przedpiersie białe z z brązowymi plamami. Boki ciała brązowo nakrapiane, zaś lusterka ubarwione są na metaliczną zieleń. Samice są bardzo podobne do mandarynki Aix galericulata.

Lęgi: Samica i samiec karolinki Aix sponsa łączą się w pary zimą. Kaczory intensywnie rywalizują w tym czasie o samicę. Samiec poszukuje aktywnie gniazda oraz asystuje samicy, która wysiaduje jaja. Potomstwem opiekuje się wyłącznie samica. Samce po okresie godów łączą się w oddzielne stada. Stają się wtedy szarobrązowe i podobne do samic. Miejscem na gniazdo mogą być dziuple drzew do 10 metrów nad ziemią lub nawet i wyżej, zagłębienia skalne, bądź też gniazda skrzynkowe stworzone przez człowieka. Samica składa w gnieździe od 13 do 15 jaj. Wysiaduje je do 32 dni, zaś po wykluciu piskląt, zajmuje się nimi 60 dni po wykluciu.

Pożywienie: Rośliny wodne, owoce drzew i krzewów, bezkręgowce, czasem płazy bądź ryby.

Występowanie: Wschodnia część Stanów Zjednoczonych, południowa część Kanady.

Występowanie na Podlasiu: Uciekinier z niewoli (hodowli).



Samica kaczki Karolinki Aix sponsa

Łabędź niemy Cygnus olor

Łacińska nazwa cygnus oraz olor ozanczają łabędzia. Ten władczy i majestatyczny ptak, zatracił swoje "szlacheckie" tytuły na rzecz miejskiego życia. Kiedyś łabędzia niemego Cygnus olor można było spotkać jedynie na niedostępnych jeziorach. Część tych ptaków zaprzestała corocznym wędrówkom na płycizny Bałtyku. W takich warunkach młode łabędzie mają większe szanse na przeżycie, to jednak z drugiej strony, kiedy wcześniej zaczynamy dokarmiać je, to podczas mrozów ludzie zapominają często o ich dokarmianiu. Młode łabędzie giną przez zamarznięcie. 


Długość ciała: 125 - 160 centymetrów

Masa ciała: 6,5 - 15 kilogramów

Rozpiętość skrzydeł: 200 - 240 centymetrów

Wygląd: Majestatyczny i zarazem jeden z największych ptaków zdolnych do lotu. Obie płcie posiadają pomarańczowo - czerwone dzioby z czarnym paznokciem na czubku, to jednak samiec charakteryzuje się obecnością guzowatej narośli koloru czarnego u nasady dzioba. Samice są wyraźnie mniejsze i drobniejsze. Młode łabędzie są brązowo - szare. W Polsce występuje mutacja, polegająca na białym ubarwieniu piskląt i młodych osobników. Dodatkową cechą tej mutacji jest różowa barwa nóg.

Lęgi: Łabędzie nieme pozostają w związku monogamicznym aż do śmierci. Gdy nastaje koniec zimowej pory, ptaki te rozpoczynają swoje gody. Para płynie blisko siebie i przechylają głowy na boki, kłaniają się oraz zanurzają dzioby w wodzie. Kopulacja odbywa się, wtedy kiedy samica nada do tego sygnał. Samiec wchodzi na grzbiet partnerki, tym samym zanurzając ją bardziej w wodzie i trzyma dziobem za szyję. Podczas stosunku partnerka głośno chrapie. Kolejną wykonywaną czynnością poprzez parę jest płynięcie razem tuż obok siebie i pochylanie wdzięcznie głową. Ptaki te posiadają stałe rewiry lęgowe. Gdy samica wysiaduję jaja, to samiec w tym samym czasie broni terenu lęgów. Gniazdo buduje samica z części roślin. W połowie znoszenia jaj samica rozpoczyna ich wysiadywanie. Składa od 5 do 7 jaj o długości około 115 milimetrów. Wysiadywanie trwa do 36 dni. Młode łabędzie osiągają lotność w wieku 130 - 150 dni. Dojrzałość płciową osiągają po 3 latach.

Pożywienie: Głównym pokarmem są rośliny wodne i lądowe. Ponadto żywią się larwami owadów, ikrą ryb, skrzekiem płazów i planktonem.

Występowanie: Wyspy Brytyjskie, północna oraz centralna część Europy, niziny Azji. Występuje sztucznie w USA, Japonii, Nowej Zelandii i południowo - zachodniej Australii. Zimuje na płytkich wodach morskich, nie zamarzających wodach oraz często w miastach.

Występowanie na Podlasiu: Szeroko rozprzestrzeniony.



Samica

Samiec

Młody łabędź w różnych etapach życia