Motyle cz. 2

Polowiec szachownica Melanargia galathea

Charakterystyka: Przednie skrzydło od 2,6 do 2,8 cm. Górna powierzchnia skrzydeł układa się w czarno - białą szachownicę. Spód skrzydeł jaśniejszy, z jednym czarnym oczkiem w jasnej obwódce na przednim skrzydle i z 5 - 6 oczkami na tylnym skrzydle.

Środowisko: Suche zbocza, polany i łąki leśne, teren pagórkowaty i góry do 2000 m n.p.m., przydroża.

Występowanie: Występuje jedno pokolenie od końca czerwca do sierpnia. Gąsienica występuje od września do czerwca (zimuje).

Rośliny żywicielskie: Trawy Gramineae: tymotka Phleum i kłosówka Holcus, wiechlina Poa, stokłosa Bromus, kostrzewa Festuca.

Latolistek cytrynek Gonepteryx rhamni

Charakterystyka: Długość przedniego skrzydła do 3 cm. Ubarwienie żółte, samica dużo jaśniejsza od samca białozielonkawa. Pomarańczowe plamki na skrzydłach (samiec posiada je na każdym skrzydle).

Środowisko: W górach do 2000 m, ogrody, sady, tereny ruderalne, zarośla, miedze, ugory, lasy, pola uprawne, wrzosowiska.

Występowanie: Od czerwca do wiosny następnego roku. Konieczne są przerwy, aby zaspokoić zapasy energii. Motyl nieruchomieje na kilka tygodni, by w okresie sprzyjającej pogody zaspokoić potrzeby energetyczne spijając nektar kwiatów. Małe gąsienice wykluwają się w czerwcu.

Rośliny żywicielskie: Kruszyna pospolita Frangula alnus, szakłak pospolity Rhamnus catharticus.

Bielinek bytomkowiec Pieris napi

Charakterystyka: Przednie skrzydło do 2,5 cm. Na spodzie skrzydeł ciemne smugi wzdłuż żyłek. Wierzch skrzydeł samicy posiada dwie czarne plamki, zaś samiec posiada ją tylko jedną.

Środowisko: W górach do 2000 m, tereny otwarte - zwłaszcza miejsca wilgotne, polany leśne, pola uprawne, krzewiaste zbocza, łąki, ogrody, tereny ruderalne, skraje lasów, zarośla, lasy.

Występowanie: Wyróżnia się 3 pokolenia, z czego trzecie niepełne pojawia się w ciepłe, słoneczne lata. Pierwsze pokolenie występuje od maja do czerwca, drugie od połowy czerwca do sierpnia, trzecie we wrześniu. Gąsienica występuje w sierpniu i wrześniu, następnie w czerwcu.

Rośliny żywicielskie: Rzepa Brassica napus, czosnaczek pospolity Alliaria petiolata, czosnek Allium, gęsiówka wieżyczkowata Arabis glabra, gęsiówka szorstkowłosista Arabis hirsuta, smagliczka skalna Alyssum saxatile, pieszczotka górska Biscutella laevigata, kapusta Brassica, tasznik pospolity Capsella bursa - pastoris, rzeżucha Cardamine, dwurząd wąskolistny Diplotaxis tenuifolia, pszonak Erysimum, rukiew Nasturtium, gorczyca polna Sinapis arvensis.

Bielinek kapustnik Pieris brassicae

Charakterystyka: Największy motyl rodziny bielinkowatych (do 3,3 cm). Przednie skrzydło z czarną plama wierzchołkową, większą od bielinka rzepnika. U samicy na przednim skrzydle znajdują się dwie czarne plamki, zaś u samca tylko jedna czarna plamka.

Środowisko: Spotyka się go w różnych środowiskach jak rezerwaty i wielkie miasta, pola zbóż i uprawy kapusty. Występuje do wysokości 2000 m.

Występowanie: Dwa do trzech pokoleń. Pierwsze w połowie kwietnia do początku czerwca, drugie od połowy lipca do sierpnia, trzecie w sprzyjających latach od września do października.

Rośliny żywicielskie: Kapusta Brassica, gorczyca polna Sinapis arvensis, rzodkiew Raphanus, nasturcja Tropaeolum.


Samica

Samiec

Bielinek rzepnik Pieris rapae

Charakterystyka: Przednie skrzydło do 3 cm. Skrzydło przenie z czarną plamką wierzchołkową. Samiec posiada jedną czarną plamkę, samica dwie czarne plamki. Spód skrzydeł żółty z czarnym przyprószeniem. Bliski krewny bielinka kapustnika.

Środowisko: Tereny otwarte: ogrody, od wybrzeży morskich po obszary górskie do 2000 m n.p.m., pola uprawne, tereny ruderalne.

Występowanie: Występują dwa lub trzy pokolenia (trzecia niepełna). Pierwsze pokolenie występuje od kwietnia do maja, drugie od lipca do sierpnia, trzecie od września do października. Gąsienice pojawiają się we wrześniu i październiku, czerwcu i wrześniu.

Rośliny żywicielskie: Kapusta Brassica, pieprzyca Lepidium, gęsiówka Arabis, czosnaczek Alliaria, nasturcja Tropaeolum, rezeda Reseda.

Czerwończyk dukacik Lycaena virgaureae

Charakterystyka: Przednie skrzydło o długości od 1,7 do 2 cm. Wierzch skrzydeł samca złocistoczerwony z czarną obwódką wokół ich brzegów. Samica posiada przepaski z ciemnych plamek na pomarańczowym tle. Spodnia część skrzydeł ochrowożółty z czarnymi plamkami oraz białymi plamkami na tylnym skrzydle.

Środowisko: Wilgotne łąki, moczary, brzegi i polany lasów. Występuje do wysokości 1500 m.

Występowanie: Od połowy czerwca do sierpnia. Gąsienica od kwietnia do czerwca.

Rośliny żywicielskie: Szczaw zwyczajny Rumex acetosa, szczaw polny Rumex acetosella.


Samica

Samiec 

Jeziora dystroficzne Wigierskiego PN

Jeziora dystroficzne - jeziora polihumusowe, czyli lokalnie nazywane na Podlasiu "suchary" to dosyć płytkie i niewielkie zbiorniki wodne (w rejonach tajgi i tundry mogą to być duże zbiorniki), nie posiadające żadnych dopływów i odpływów. Charakteryzują się małą zasobnością w substancje pokarmowe, ponieważ rosnące wokół lasy iglaste oraz pło mszarne powodują spływanie kwasów humusowych do misy jeziora. Powodują tym samym zakwaszenie wody (pH poniżej 6,5), w której z powodu niedoboru wapnia tworzą się ekstremalne warunki do rozwoju organizmów wodnych, szczególnie ślimaków, których muszle są zbudowane z wapnia. Ograniczone przenikanie światła powoduje zabarwienie tafli wody na kolor brunatny. Dno takich zbiorników jest płynne galaretowate (typ dy), często można spotkać również szczątki roślin. Można tu jednak spotkać glony planktonowe, których produkcja pierwotna w tego typu jeziorach jest ograniczona, zooplankton, a także ryby o skarłowaciałych rozmiarach. Tak jak wszystkie jeziora ulegają procesowi lądowienia. Jednak ten proces zarastania zbiorników polihumusowych przebiega nieco inaczej. Roślinność torfowiskowa tworzy kożuch roślinności zarastającej jezioro. Od strony lądu do centrum zbiornika tworzy się tak zwane pło, zamykające otwarte wody jeziorka z góry ku dołowi. Pod kożuchem znajduje się woda, dlatego chodzenie po ple jest bardzo niebezpieczne. Roślinność ta jest dosyć uboga. Oprócz mchu torfowca Sphagnum  można tu spotkać bobrka trójlistnego Menyanthes trifoliata, bagno Rhododendron, żurawina Vaccinium, rosiczki Drosera.


Suchar II

Charakterystyka: do 9 - 9,5 metrów głębokości, nietypowe jezioro dystroficzne ze względu na brak pła spowodowane działalnością człowieka (wydeptywanie, zanieczyszczanie, zaśmiecanie), wysepka na środku jeziora, zamiast pła występują trzciny, pojedyncze grążele żółte Nuphar lutea, dominują karłowate karasie.


Suchar III

Charakterystyka: głębokość do 4 metrów, duża obecność bobrów, występowanie turzycy bagiennej Carex limosa, wełnianki pochwowatej Eriophorum vaginatum, bagno zwyczajne Rhododendron tomentosum Harmaja, żurawina błotna Vaccinium oxycoccus, borówka bagienna Vaccinium uliginosum, rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia.


Suchar IV

Charakterystyka: głębokość do 8 metrów, blisko wody rosną drzewa, występuje pło, często jest odwiedzany przez gągoła Bucephala clangula, kaczkę krzyżówkę Anas platyrhynchos oraz tracz nurogęś Mergus merganser.