Sójka Garrulus glandarius

Grrulus pochodzi z łaciny i oznacza gadatliwość, zaś glandarius pochodzi od słowa glans i oznacza żołądź. Niepokojona sójka głośno terkocze i odzywa się głosem podobnym do myszołowa. U sójek obserwuje się zjawisko zwane mrówkowaniem. Polega ono na siadanie ptaka obok mrowiska i stroszy pióra. Rozgniewanie mrówki atakują sójkę kwasem mrówkowym. Chwyta ona również pojedyncze mrówki i wsadzają je pod piórka. Tłumaczyć to można jako działanie przeciw pasożytnicze i oczyszczające pióra.

Długość ciała: 32 - 35 centymetrów

Masa ciała: 150 - 175 gram

Rozpiętość skrzydeł: 52 - 58 centymetrów

Wygląd: Samce, jak i samice mają takie samo upierzenie. Brązowo - szary kolor piór, biały kuper oraz niebieskie lusterka, to jej cecha rozpoznawcza. Czapeczka w zależności od podgatunku może przybierać białoszarą, rdzawobrązową lub czarną barwę. Młode sójki wyróżniają węższe sterówki oraz mniejsza liczba czarnych prążków na pokrywach skrzydłowych.

Lęgi: Na wiosnę samiec zaczyna śpiewać swą cichą piosenkę, naśladując odgłosy różnych ptaków, a nawet zwierząt. Oboje partnerów wspólnie zaczyna budować gniazdo w ostatnich dniach kwietnia, bądź też na początku maja. Gniazdo znajduje się zazwyczaj na wysokości 5 metrów i zbudowane jest zazwyczaj w koronach drzew iglastych. Partnerzy razem wykonują wszystkie obowiązki związane z lęgiem, a także utrzymują kontakt głosowy. W pierwszym lęgu samica składa od 5 do 7 jaj, natomiast powtarzający się lęg składa się z 3 czy nawet 4 jaj. Jaja są składane w odstępach jednodniowych. Wysiadywanie odbywa się przez obydwoje rodziców i trwa od 16 do 17 dni. Młode karmione są przez dorosłych pokarmem znajdującym się w ich wolu. Rodzina trzyma się razem do jesieni. Młode sójki wymagają dokarmiania przez trzy tygodnie od opuszczenia gniazda. Rodzice potrafią obronić swoje potomstwo przed mniejszymi drapieżnikami.

Pożywienie: Żywią się owadami, ptasimi jajami, jak i pisklętami. Mogą polować na młode i dorosłe ptaki. Ich pokarmem są również jaszczurki, gryzonie, żaby, leśne owoce. Jesienią ich pokarmem są orzechy laskowe, bukiew, żołędzie, ziarna z pól, groch i fasola.

Występowanie: Cała Europa, z wyjątkiem północy i wschodu, gdzie panuje sójka syberyjska. Na całym świecie opisano około 30 podgatunków sójki.

Występowanie na Podlasiu: Lasy liściaste, mieszane i iglaste.



Sójka Garrulus glandarius

Kaczka mandarynka Aix galericulata

Długość ciała: 41 - 49 centymetrów

Masa ciała: 500 gram

Rozpiętość skrzydeł: 65 - 75 centymetrów

Wygląd: Samiec w szacie godowej bogato ubarwiony w okresie od września do maja. Grzywa na głowie koloru metalicznej zieleni oraz o ubarwieniu rdzawym, Boki głowy mienią się bielą i pomarańczowo - rdzawą barwą piór. Szyja przybiera barwy od złotobrunatnej do kasztanowo - brunatnej, zaś dolna część szyi przybiera barwę purpurowo - liliową. Spodnia część tułowia koloru białego, przedpiersie przepasane dwiema białymi, czarno obrzeżonymi pręgami. Boczna część tułowia jasno brunatna z delikatnymi czarnymi prążkami. Wachlarze boczne barwy pomarańczowej z białym oraz czarnym laminowaniem. Samica barwy szarobrązowej z białą otoczką oka i bruzdą oczną skierowaną do tyłu głowy. Posiada dużo ciemniejszy dziób niż samiec, w kolorze brunatno - czerwonym. Samica bardzo podobna do samicy Karolinki. W szacie spoczynkowej samiec podobny jest do samicy. Jedynie dziób i nogi, choć bledsze, zachowują barwy z szaty godowej. Dosyć milczące ptaki o piskliwym głosie.

Lęgi: Toki rozpoczynają się wiosną. Samce prezentują swoje kolorowe upierzenie wypinając swoją pierś i stroszą tym samym czub głowy. Gdy ptaki dobiorą się w pary, samce nieustannie podążają za nawołującą samicą. Para mandarynek pozostaje sobie wierna przez całe życie.  Zakładają gniazda w spróchniałych pniach lub w wysoko znajdujących się dziuplach. Czasami zadowalają się miejscem wśród nadrzecznych drzew z gęsto obrośniętymi pnączami. Jaja są znoszone przez samicę w czerwcu i lipcu. Składa od 8 do 15 jaj, które wysiaduje przez 28 - 30 dni. Młode po wykluciu są bardzo żwawe. Kiedy czują się zagrożone nurkują i chowają się wśród roślinności nadwodnej.

Pożywienie: Roślinność wodna i lądowa, drobne bezkręgowce, zboża, owady, dżdżownice, ślimaki, żołędzie i nasiona drzew.

Występowanie: Południowo - wschodnia Syberia, północno - wschodnie Chiny, Japonia.

Występowanie na Podlasiu: Uciekinier z hodowli i zoo.



Samiec mandarynki Aix galericulata

Samica mandarynki Aix galericulata

Samce i samica mandarynki Aix galericulata